Dag 88, Barbadelo naar Gonzar (27 km)
Door: Skippy
Blijf op de hoogte en volg skippy
05 Juni 2013 | Spanje, Gonzar
Vannacht zeer goed geslapen. Zelfs niet mee gekregen dat Agota zich niet lekker voelde. Maar dan maakte Julia mij wakker. En inderdaad echt goed zag Agota er niet uit. Ik heb ze eerst eens gevraagd wat het probleem is. Ze heeft buikpijn en veel dorst. Ik heb haar een pijnstiller gegeven en een o.r.s. oplossing klaargemaakt. Na een kwartier is ze gelukkig in slaap gevallen. Ik ben dan ook weer ingeslapen. Om 6.10 uur maakt Julia me weer wakker, ze vertelt dat Agota nog slaapt. Ik ben opgestaan en mijn ochtend programma afgewerkt. Daarna Agota gewekt en ze zag al wat beter uit. Ik heb haar rugzak ingepakt en uiteindelijk zijn we tegen 7.15 uur vertrokken. Helaas zonder ontbijt, want het gaf hier namelijk niets. Maar over 2 km zou er een bar zijn. En inderdaad er was een bar maar helaas was deze al een paar jaar dicht. Dus de enige optie is verder lopen. Ik heb nog een paar muesli repen. Gelukkig bereiken we na 8.1 km ( Morgade ) een bar. Hier nemen we een stokbrood met ham, kaas en cafe con leche. Na dit "ontbijt" gaat het verder. Het is en blijft tot nu toe weer een super route, mooie vergezichten, schitterende kleurenpracht door de zon en nevel. We lopen door de velden, over bospaden en door mooie uitgestorven gehuchten. Ik loop samen met Jean want Agota gaf bij het "ontbijt" aan dat ze het rustig aan wil doen. Ik zeg haar wel dat zij zich moet melden als de situatie verandert. In Portomarin stoppen we weer om iets te eten en te drinken. Na een half uur gaat het verder, gelukkig niets meer gehoord vanuit Hongarije. Tegen 14.15 uur arriveren Jean en ik in Gonzar. Het laatste deel vanaf Portomarin was niet meer spectaculair. Langs de weg, op een kiezelpad. Eerst lekker douchen en dan weer de was wassen. Natuurlijk ook even mijn steunpunt gebeld in Brunssum. Nog steeds niets gehoord van Agota en Julia, goed zo. Eerst nu een biertje drinken en dan gaat plotseling de telefoon. Agota aan de telefoon, ze heeft mijn tips opgevolgd en het gaat weer beter. En ze zijn zelfs al een dorpje verder gegaan dan waar ik slaap; zodat ze morgen weer iets rustiger aan kunnen doen. De rest van de middag lekker ontspannen op bed gelegen. En alvast iets geboekt voor ons drieën morgen. Zonder onze Duitse "schoorsteen vrienden". Tegen 19.30 uur gaan we eten in de auberge, een gezamelijke mix salade ( met Jean) en daarbij een buffalo steak. Deze was echt super. Een van de beste maaltijden in Spanje. Als toetje een cafe con leche. Tegen 22.00 uur belt Agota nogmaals en vraagt of ik al slaap, ik vertel dat ik nog buiten alleen zit en de blog schrijf. Zij ligt al in bed, en de auberge is ook goed, ze hebben een 2 pers. kamer genomen om lekker even alleen te zijn. En dat is hun goed bevallen. Wel vertelt ze nog dat de kamer groot genoeg was voor nog een persoon. We hebben afgesproken dat we hun morgen oppikken op weg naar Pontecampana (22 km). Ik merk aan bijna alles dat ze beide angst hebben voor het afscheid nemen, als onze mooie camino ten einde is. Maar voor mij betekent de camino het begin van een "nieuw" leven. De camino heeft mij gegrepen, en ik heb al vele nieuwe gedachten in mijn hoofd zitten. Deze zijn alleen beschikbaar voor mijn allernaaste. Al met al ben ik ontzettend blij dat het Agota weer goed gaat. En ze heeft vandaag weer even de tijd gehad om met Julia alles op een rij te zetten. Het zijn zusjes die voor elkaar door het vuur gaan.
Welterusten pelgrim Fred.
"Skippy"
Welterusten pelgrim Fred.
"Skippy"
-
05 Juni 2013 - 23:24
Jolande Claessen:
Ola Fredo en mede pelgrim-meisjes,
Zo gaat-ie goed, zo gaat-ie beter en alweer een kilometer van jullie schoenen afgevreten....
(...is nog get van vreuger tieje). Volgens mij kan je na deze camino al je verhalen gaan verfilmen, het begint warempel een echte "soapie" te worden. Misschien moet je een beetje langzamer gaan trampelen dan kun je nog langer genieten, ben eigenlijk ook wel benieuwd of je de andere pelgrims die je hebt ontmoet onderweg nog gaat treffen in Santiago, dat zou wel leuk zijn.
Veel plezier nog en doe het rustig aan, dan hoeven jullie ook nog geen afscheid te nemen!!
Baai baai , zwaai zwaai, Jolande -
06 Juni 2013 - 07:21
Jolanda:
Hey Fredje,
Nog een klein stukje dan heb je je doel bereikt. Dan moet je alweer naar huis en terug in het "normale" ritme.
Maar voor nu geldt, vooral genieten van je laatste kilometers, mooie momenten en vergezichten.
Ik ben nieuwsgierig wat de toekomst voor je gaat brengen.
Voorlopig kan ik je alleen nog een hele mooie tocht en een super indrukwekkend einde van je camino toewensen.
Jolanda. -
06 Juni 2013 - 08:04
Jan Stevens:
Hallo Fred
Gisteren al onder de laatste 100 km grens gedoken en als alles "meeloopt" arriveer je zaterdag in Santiago. Ben maar niet bang dat je super mooie Camino dan ten einde is.
Eerst nog het schitterend en werkelijk prachtige rondje van "maar" ca 230 km van Santiago naar Finistera en Muxia v.v. Aldaar genieten van de mooie zonsondergangen aan de Kaap in de Atl. oceaan samen met naaste dierbare medepelgrims een waarlijk prachtige en zeker zeer emotionele afsluiting van je tocht maar VOORBIJ GAAT DIT DUS NOOIT MEER !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Geniet er de komende 10 dagen ?? nog volop van en dan een behouden thuiskomst met vele verhalen en dierbare herinneringen
Succes en blijf "lopende"
Jan Stevens -
06 Juni 2013 - 09:07
Monique Weling:
Ha die Fredel,
Als ik zo je blog lees, dan begin ik mij langzaam af te vragen of je gelijk bij thuiskomst ontslag gaat aanvragen!
Volgens mij heb je grootse plannen. Niks mis mee, als je ze maar goed overdacht hebt.
Ben heel benieuwd, maar voor alsnog geniet van je laatste dagen als pelgrim en....
Waldmansheil und liebe grusse, Monique. -
06 Juni 2013 - 15:30
Niek Vroemen:
Fred,
Je gaat als een trein en het einde van de camino komt langzaam in zicht. Je vertelt je verhaal iedere dag weer als een volleerd schrijver en ik ga je verhalen straks wel missen. Enfin ik wens je voor morgen weer een fijne wandeldag toe ook voor je metgezellen. Geniet ervan en tot morgen. Groetjes, Niek -
06 Juni 2013 - 18:52
Josefine:
Hoi Fred
Je bent er bijna!!! Geniet van het laatste stukje! Maar neem het vooral van dag tot dag.
Misschien kunnen jullie met 3en naar Finisterre lopen? Dat is echt een aanrader. Ik hoop de 14 of de 15e in Santiago te zijn.
Bon Camino Josefine -
06 Juni 2013 - 21:03
Carla Coevert:
Hallo Fred,
>Ik hoop dat je nog weet wie ik ben, we hebben enkele dagen samen gelopen en in Astorga samen aan het haardvuur gezeten. Ik hou je in de gaten en volg je op de voet. Ik zit nu in Sarria. Ik ben nieuwsgierig hoe het met je Hongaarse vriendin afloopt. Met mij gaat alles goed, behalve een zere keel en niet zoveel energie, gaat het nu de goede kant weer op.
Mogelijk treffen we elkaar nog in Santiago.
Sterkte en hou je goed en take care and buen camino!!!!!!!
Adios
carlacoevert. waarbenjijnu
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
