Dag 98, Fisterra naar Cape Fisterra en terug (7km)
Door: Skippy
Blijf op de hoogte en volg skippy
15 Juni 2013 | Spanje, Fisterra
Vannacht goed geslapen ondanks het feit dat ik "vroeg" ging slapen.
Nog lang zitten te sms-sen met Agota en een beetje met Julia.
Niet echt een wekker gezegd, maar voor de zekerheid op z'n laatst op staan om acht uur. Ik had namelijk met Gundolf en Anne afgesproken om samen tegenover het busstation te gaan ontbijten. Zij pakte dan om 9.30uur de bus terug naar Santiago en later in de middag het vliegtuig richting Keulen.
Ik werd tegen 6.50 uur wakker, even douchen en dan alvast wat bij elkaar pakken zodat de kamer er vandaag netjes uit ziet.
Om 8.45uur lekker gaan ontbijten, en nog even gezellig nakletsen over onze belevenissen op de camino. Want de camino lopen is een bijzonder iets. Na afscheid genomen te hebben van Gundolf en Anne ben ik even terug gegaan naar het hotel om mijn spulletjes te pakken. Nog een keer echt de wandelschoenen aan. Ik ga naar een iets verder opgelegen strand naar waar het schijnt veel Jacobsschelpen op het strand liggen. Niet zo groot als dat je ze kunt kopen in de souveniers winkel, maar wel mooie tinten bruin en wit. Na een 45minuten ongeveer te hebben gelopen kom ik aan bij het mooie zandstrand. En inderdaad mooie Jacobsschelpen liggen voor je voeten, dus gewoon even bukken en oprapen. Natuurlijk ook op strand een dik half uur gerelaxed. Dan wordt het tijd om weer terug te gaan naar het hotel. Bij het busstation aangekomen te zijn, eerst een ticket kopen voor morgen met de bus terug naar Santiago. Teruglopen is geen optie, want om me drie dagen helemaal nat te laten regenen op een route die ik al voor tweederde heb gelopen is te gek voor worden. Dus de bus terug naar Santiago.
Na een klein hapje ga ik tegen 14.00uur te voet naar de Cape Finesterre waar de vuurtoren staat. Nog een laatste check of ik alles bij me heb. 2 paar sokken van mij, 1 paar sokken van Agota en een kaartje met daarop een wens van mij en Agota. Top Secret. En een aansteker.
Natuurlijk gaat de camera ook mee.
Het is ongeveer 3,5km vals plat omhoog. Als eerst kom je langs een beeld van de pelegrino. Boven aangekomen eerst even genieten van het uitzicht.
Wat een uitzicht, en zo'n mooi helder weer. Dan heel rustig de laatste 500meter lopen naar de richtings steen waarop 0,00km staat. Dit wordt meteen vereeuwigd. En dan voorbij de vuurtoren naar het kruis waar op de sokkel een beeld van Jakob staat. Even wachten op een mooi moment en dan aan weerszijden van Agota sokken, mijn sokken eraan vastgeknopt.
Een Italiaan die erbij staat wil er wel een foto van maken..... even nog een diep adem halen en de camino in één minuut aan me vóór bij laten gaan. En stilstaan bij iedereen die mij dierbaar zijn en nu met grote ogen naar beneden kijken en hopelijk trots op mij zijn.
En dan gaat de aansteker aan, via ons gezamelijke wensenkaartje gaan de sokken branden. Dit is echt een aangrijpend moment voor me...........is de camino nu voorbij?. Ik blijf zeker een half uur kijken naar het vuur. Alles passeert nogmaals de revu.
Het vertrek, de sneeuw, Marjolijn, Amina, Vezelay aankomst, de kapotte schoen,St.Jean-Pied-de-Port, alle camino gangers, Jean,Gundolf,Gabor,Edward,Jan en Wout,Carla,Birgit,Karin enz en dan heel bijzonder Julia en mijn Agota.
Na driekwartier even mijn emoties delen met het steunpunt in Brunssum en Yvo en Ellen terwijl ik letterlijk zit op het uiterste puntje van de kaap.
Tegen 17.30uur teruggelopen en dan als toerist een paar souveniers gekocht. In het hotel snel een douche genomen en dan gaan eten. Als er dan op de camino geen toeval bestaat, ik kom Carla tegen en we eten samen ons laatste pelgrimsmenu, salade en aardappelen met draadjesvlees en een tinto vino erbij. Het weer is nog erg mooi dus gaan we samen genieten van de zonsondergang ook het strand iets verder gelegen dan mijn hotel.
Het is een schitterende zonsondergang en we genieten ervan.
Het is gewoon soms doodsstil. Na de zonsondergang in het hotel nog eenbiertje en dan terug naar de kamer.
De blog bijschrijven en nog even sms'sen met Agota.
Voor morgen staat er een busreis op het programma naar Santiago en daar wil ik dan ook nog een paar dagen genieten.
Welterusten pelgrim Fred "skippy"
Nog lang zitten te sms-sen met Agota en een beetje met Julia.
Niet echt een wekker gezegd, maar voor de zekerheid op z'n laatst op staan om acht uur. Ik had namelijk met Gundolf en Anne afgesproken om samen tegenover het busstation te gaan ontbijten. Zij pakte dan om 9.30uur de bus terug naar Santiago en later in de middag het vliegtuig richting Keulen.
Ik werd tegen 6.50 uur wakker, even douchen en dan alvast wat bij elkaar pakken zodat de kamer er vandaag netjes uit ziet.
Om 8.45uur lekker gaan ontbijten, en nog even gezellig nakletsen over onze belevenissen op de camino. Want de camino lopen is een bijzonder iets. Na afscheid genomen te hebben van Gundolf en Anne ben ik even terug gegaan naar het hotel om mijn spulletjes te pakken. Nog een keer echt de wandelschoenen aan. Ik ga naar een iets verder opgelegen strand naar waar het schijnt veel Jacobsschelpen op het strand liggen. Niet zo groot als dat je ze kunt kopen in de souveniers winkel, maar wel mooie tinten bruin en wit. Na een 45minuten ongeveer te hebben gelopen kom ik aan bij het mooie zandstrand. En inderdaad mooie Jacobsschelpen liggen voor je voeten, dus gewoon even bukken en oprapen. Natuurlijk ook op strand een dik half uur gerelaxed. Dan wordt het tijd om weer terug te gaan naar het hotel. Bij het busstation aangekomen te zijn, eerst een ticket kopen voor morgen met de bus terug naar Santiago. Teruglopen is geen optie, want om me drie dagen helemaal nat te laten regenen op een route die ik al voor tweederde heb gelopen is te gek voor worden. Dus de bus terug naar Santiago.
Na een klein hapje ga ik tegen 14.00uur te voet naar de Cape Finesterre waar de vuurtoren staat. Nog een laatste check of ik alles bij me heb. 2 paar sokken van mij, 1 paar sokken van Agota en een kaartje met daarop een wens van mij en Agota. Top Secret. En een aansteker.
Natuurlijk gaat de camera ook mee.
Het is ongeveer 3,5km vals plat omhoog. Als eerst kom je langs een beeld van de pelegrino. Boven aangekomen eerst even genieten van het uitzicht.
Wat een uitzicht, en zo'n mooi helder weer. Dan heel rustig de laatste 500meter lopen naar de richtings steen waarop 0,00km staat. Dit wordt meteen vereeuwigd. En dan voorbij de vuurtoren naar het kruis waar op de sokkel een beeld van Jakob staat. Even wachten op een mooi moment en dan aan weerszijden van Agota sokken, mijn sokken eraan vastgeknopt.
Een Italiaan die erbij staat wil er wel een foto van maken..... even nog een diep adem halen en de camino in één minuut aan me vóór bij laten gaan. En stilstaan bij iedereen die mij dierbaar zijn en nu met grote ogen naar beneden kijken en hopelijk trots op mij zijn.
En dan gaat de aansteker aan, via ons gezamelijke wensenkaartje gaan de sokken branden. Dit is echt een aangrijpend moment voor me...........is de camino nu voorbij?. Ik blijf zeker een half uur kijken naar het vuur. Alles passeert nogmaals de revu.
Het vertrek, de sneeuw, Marjolijn, Amina, Vezelay aankomst, de kapotte schoen,St.Jean-Pied-de-Port, alle camino gangers, Jean,Gundolf,Gabor,Edward,Jan en Wout,Carla,Birgit,Karin enz en dan heel bijzonder Julia en mijn Agota.
Na driekwartier even mijn emoties delen met het steunpunt in Brunssum en Yvo en Ellen terwijl ik letterlijk zit op het uiterste puntje van de kaap.
Tegen 17.30uur teruggelopen en dan als toerist een paar souveniers gekocht. In het hotel snel een douche genomen en dan gaan eten. Als er dan op de camino geen toeval bestaat, ik kom Carla tegen en we eten samen ons laatste pelgrimsmenu, salade en aardappelen met draadjesvlees en een tinto vino erbij. Het weer is nog erg mooi dus gaan we samen genieten van de zonsondergang ook het strand iets verder gelegen dan mijn hotel.
Het is een schitterende zonsondergang en we genieten ervan.
Het is gewoon soms doodsstil. Na de zonsondergang in het hotel nog eenbiertje en dan terug naar de kamer.
De blog bijschrijven en nog even sms'sen met Agota.
Voor morgen staat er een busreis op het programma naar Santiago en daar wil ik dan ook nog een paar dagen genieten.
Welterusten pelgrim Fred "skippy"
-
16 Juni 2013 - 09:19
Jan Stevens:
Hallo Fred
Schitterend, prachtig, er zijn geen woorden voor, wat een mooie pelgrimstocht heb jij ervan gemaakt.
Ontmoetingen voor je leven, vergeten ga jij dit dus nooit meer.
Vanaf vandaag dus voor enkele dagen de toerist uithangen, pelgrimeren is gedaan, af !! , maar NOOIT voorbij !!
Hopelijk heb je de laatste dagen in Santiago wat beter weer. Bij de VVV kan je een leuke beschrijving krijgen van een stadswandeling door geheel Santiago. Er is veel te zien en uiteraard te fotograferen.
Geniet deze laatste dagen met volle teugen en tot een snel weerzien.
Nogmaals proficiat met je geweldige prestatie.
Jan Stevens -
16 Juni 2013 - 10:34
Rolf En Janine:
Lieve Fred, wat een ontzettend mooi, maar ook zeer emotioneel eind! Terwijl we je vehaal lezen, voelen we klein beetje van je emotie en de laatste alinea's lezen we dan ook met traantjes in onze ogen! Natuurlijk is dit een einde van een geweldige ervaring, een afsluiting van alles wat de afgelopen jaren op je pad is gekomen....maar wellicht betekent dit ook het begin van iest moois, het begin van het geven van een plekje van al je emoties en frustraties! Er zijn niet veel mensen die dit op deze wijze gedaan hebben en daar mag je trots op zijn! Geniet nu van je laatste dagen.....tot gauw, liefs Rolf en Janine. En een dikke knuffel van de kids! -
16 Juni 2013 - 10:44
Thei:
Hoi Fred,
Woorden schieten tekort, nogmaals proficiat en heel veel geluk en plezier voor de toekomst.
Je bent een kanjer.
Groetjes Thei oet Wessem -
16 Juni 2013 - 11:41
Claudia:
Heey Fredl,
Wat heb je alles toch mooi omschreven, het lijkt wel uit een boek, maar jij beleeft dit echt!!
Geniet nog van van Santiago, en voor jou helaas tot snel.
En zoals MoWe altijd schrijft:
Waldmansheil und liebe grusse Claudia -
16 Juni 2013 - 11:55
Roy:
Wat een mooi einde aan een mooie tocht en avontuur!!
Hopelijk gaan je (jullie) wensen in vervulling. Ik wens je nog mooie dagen in Santiago.
Gr. Roy -
16 Juni 2013 - 12:22
Rimca:
Ha die Fred,
Wat heb je een mooie reis gemaakt. En een heel bijzondere reis. Een reis van emotie, blijdschap, verdriet, dingen afsluiten en een nieuw begin. Ik denk ook echt dat je van boven gevolgd bent, die zijn ook trots op je! Geniet van de laatste dagen van je vakantie in Santiago, hang maar lekker de toerist uit.
Groetjes, Rimca -
16 Juni 2013 - 15:19
Gerrie En José:
Niet te geloven . Je hebt het allemaal gedaan man. Wat een tocht en wat een verhalen. Ik hoop dat het je gebracht heeft wat je gehoopt hebt. Nu wordt het afkikken, ook voor ons. Wat zullen we je verhaaltjes missen. Ga nu nog maar eventjes de tourist uithangen en genieten, wij hebben van jou genoten. En laat die wens van jouw topsecretkaartje maar in vervulling gaan. Hopenlijk snel tot ziens.
Gerrie en José (avonddienst)
-
16 Juni 2013 - 20:22
Niek Vroemen:
Fred,
Ik kijk altijd uit naar wanneer je je blog klaar hebt en wat je dan erin schrijft. Ik vind dat kei goed zoals je iedere dag een verslag maakt, heel leuk om te lezen. Dat je jouw gedachten over de camino moet ordenen met alles wat je hebt meegemaakt is heel normaal, het is genoeg stof om een boek te schrijven. Enfin ik zal dit gaan missen zodra je weer naar huis komt maar ik heb er van genoten. Goed gedaan Fred.
Voor de nog komende dagen in Santiago wens ik je heel veel plezier, geniet ervan je hebt het verdiend.
Slaap ze, groetjes en tot morgen, Niek -
17 Juni 2013 - 18:15
Mirjam:
ongelooflijk, Fred.....de hele tocht tot een einde gebracht. ik heb enorme bewondering voor je. ik hoop voor je dat je wens in vervulling gaat.
tot gauw, Mirjam.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
