Na een maand “gewoon” leven.
Door: skippy
Blijf op de hoogte en volg skippy
14 Juli 2013 | Nederland, Sittard
Ik ben alweer een maand gewoon weer thuis, en zoals iedereen verwacht zit je dan ook gelijk weer in je normale levensritme. Maar ik kan jullie meteen duidelijk maken dat is niet zo.
Het leven van pelgrim Fred “skippy” was en is zo bijzonder dat ik niet weet of ik nooit nog terug kan of wil naar het leven van voor de camino. De camino is groot deel van mijn leven geworden.
De camino heeft mij veel gebracht en geleerd.
Ik ben me een aantal malen wel echt tegen gekomen zoals, de beproevingen in Belgie en Noord Frankrijk, zoals de sneeuw, modderpaden, regen en de kou.
Dan het probleem met mijn schoenen, waar uit blijkt dat een goed thuisfront ook zeer belangrijk is en dat dit probleempje goed is doorstaan.
De dagen dat je alleen loopt waarbij je eens goed kunt aandenken.
De zeer emotionele dag van Rabanel del Camino naar Molinaseca waar ik bij Cruz de Ferro mijn steentjes heb achtergelaten.
Natuurlijk heeft de camino mij ook veel gebracht zoals de vele vriendschappen met mede pelgrims en de zeer mooie ontmoetingen met de plaatselijke bevolking. Het mogen lopen door zo’n mooie variatie van natuur en landschappen.
Het respect wat ik heb gekregen en gegeven heb aan de mede mensen die op deze camino ben tegen gekomen.
Het verlies van mijn moeder en vader heb ik een “mooi” plekje kunnen geven.
Natuurlijk waren er ook hoogtepunten die ik nooit weer zal vergeten.
Samen met Marjolijn zwoegen door sneeuw en ijs in Belgie
De dagen die ik Frankrijk samen met Amina en later nog met “Pipi” Alain erbij heb gelopen.
De ontmoeting met Jan, Wout en Jean in Ostabat en de daarop super dagen in Spanje.
De zeer bijzondere dag in St. Jean Pied de Port waar ik bij L’esprit du Chemin, Josefine tegen kwam.
Een meid met een echt pelgrims hart.
In Roncesvalles waar ik Gundolf ontmoet, waarmee ik bijna de gehele tocht tot Santiago samen loop.
En dan natuurlijk de ontmoeting in Hornillos de Camino met …. Agota en haar zus Julia. En daarna natuurlijk de zeer persoonlijke momenten die we samen met elkaar hebben gehad en nog hebben.
De pelgimsmis in Carrion de los Condes op de dag dat mij vader jarig was.
De doorkomsten in Reims, Vezelay, Nevers, Burgos, Leon.
De aankomst in Santiago de Compostella waar de emoties voor en in de kathedraal er allemaal eruit komen.
De tocht naar Muxia (de zonsondergang) en Finisterre waar ik op de Cape mijn sokken heb verbrandt.
En het altijd weer afscheid nemen van echte vrienden. Maar het is beter afscheid nemen van iemand dan hem of haar nooit gekend te hebben.
De kaars van schutterij St. Antonius Stramproy die ik heb afgegeven in Santiago, zodat er tijdens de OLS festiviteiten mooi weer is, en dat wat is meer dan 100% gelukt.
Vanaf deze plaats wil ook een aantal mensen extra bedanken.
Mijn zus Monique die samen met Maurice, Kiki en Sem mij altijd steunde en alles thuis hebben geregeld.
Dan mijn steunpunt Brunssum, Nico en Minie, die elke dag mijn gebeurtenissen weer moesten aanhoren, en zij zorgde ook elke dag en nacht ervoor dat de mijn blog weer werd ge-updated. Dankzij hun is mijn blog zo’n succes geworden.
Rolf en Janine, en Ellen en Yvo waar ik altijd op kon terugvallen als ik een belangrijke beslissing moest nemen.
Jan Stevens voor alle pelgrim informatie voor en tijdens de tocht
Mijn collega’s die mij altijd hebben gesteund, en gezorgd hebben voor super afscheidslunch en uittocht op de zondag.
En tot slot wil ik iedereen bedanken voor de vele, mooie en recht uit het hart komende reacties op mijn blog, dit was voor mij altijd een grote steun.
En dan niet te vergeten alle pelgrims die ik op mijn tocht heb ontmoet. Speciaal wil ik noemen Marjolijn, Amina, Alain, Jan, Wout, Jean, Gundolf, Anne, Richard, Gabor, Edward, Karin, Birgit, Monika, Carla, Josefine en natuurlijk Agota en Julia.
Groetjes Pelgrim Fred “Skippy”
De Camino begint met de eerste stap…….en eindigt ………????????
Het leven van pelgrim Fred “skippy” was en is zo bijzonder dat ik niet weet of ik nooit nog terug kan of wil naar het leven van voor de camino. De camino is groot deel van mijn leven geworden.
De camino heeft mij veel gebracht en geleerd.
Ik ben me een aantal malen wel echt tegen gekomen zoals, de beproevingen in Belgie en Noord Frankrijk, zoals de sneeuw, modderpaden, regen en de kou.
Dan het probleem met mijn schoenen, waar uit blijkt dat een goed thuisfront ook zeer belangrijk is en dat dit probleempje goed is doorstaan.
De dagen dat je alleen loopt waarbij je eens goed kunt aandenken.
De zeer emotionele dag van Rabanel del Camino naar Molinaseca waar ik bij Cruz de Ferro mijn steentjes heb achtergelaten.
Natuurlijk heeft de camino mij ook veel gebracht zoals de vele vriendschappen met mede pelgrims en de zeer mooie ontmoetingen met de plaatselijke bevolking. Het mogen lopen door zo’n mooie variatie van natuur en landschappen.
Het respect wat ik heb gekregen en gegeven heb aan de mede mensen die op deze camino ben tegen gekomen.
Het verlies van mijn moeder en vader heb ik een “mooi” plekje kunnen geven.
Natuurlijk waren er ook hoogtepunten die ik nooit weer zal vergeten.
Samen met Marjolijn zwoegen door sneeuw en ijs in Belgie
De dagen die ik Frankrijk samen met Amina en later nog met “Pipi” Alain erbij heb gelopen.
De ontmoeting met Jan, Wout en Jean in Ostabat en de daarop super dagen in Spanje.
De zeer bijzondere dag in St. Jean Pied de Port waar ik bij L’esprit du Chemin, Josefine tegen kwam.
Een meid met een echt pelgrims hart.
In Roncesvalles waar ik Gundolf ontmoet, waarmee ik bijna de gehele tocht tot Santiago samen loop.
En dan natuurlijk de ontmoeting in Hornillos de Camino met …. Agota en haar zus Julia. En daarna natuurlijk de zeer persoonlijke momenten die we samen met elkaar hebben gehad en nog hebben.
De pelgimsmis in Carrion de los Condes op de dag dat mij vader jarig was.
De doorkomsten in Reims, Vezelay, Nevers, Burgos, Leon.
De aankomst in Santiago de Compostella waar de emoties voor en in de kathedraal er allemaal eruit komen.
De tocht naar Muxia (de zonsondergang) en Finisterre waar ik op de Cape mijn sokken heb verbrandt.
En het altijd weer afscheid nemen van echte vrienden. Maar het is beter afscheid nemen van iemand dan hem of haar nooit gekend te hebben.
De kaars van schutterij St. Antonius Stramproy die ik heb afgegeven in Santiago, zodat er tijdens de OLS festiviteiten mooi weer is, en dat wat is meer dan 100% gelukt.
Vanaf deze plaats wil ook een aantal mensen extra bedanken.
Mijn zus Monique die samen met Maurice, Kiki en Sem mij altijd steunde en alles thuis hebben geregeld.
Dan mijn steunpunt Brunssum, Nico en Minie, die elke dag mijn gebeurtenissen weer moesten aanhoren, en zij zorgde ook elke dag en nacht ervoor dat de mijn blog weer werd ge-updated. Dankzij hun is mijn blog zo’n succes geworden.
Rolf en Janine, en Ellen en Yvo waar ik altijd op kon terugvallen als ik een belangrijke beslissing moest nemen.
Jan Stevens voor alle pelgrim informatie voor en tijdens de tocht
Mijn collega’s die mij altijd hebben gesteund, en gezorgd hebben voor super afscheidslunch en uittocht op de zondag.
En tot slot wil ik iedereen bedanken voor de vele, mooie en recht uit het hart komende reacties op mijn blog, dit was voor mij altijd een grote steun.
En dan niet te vergeten alle pelgrims die ik op mijn tocht heb ontmoet. Speciaal wil ik noemen Marjolijn, Amina, Alain, Jan, Wout, Jean, Gundolf, Anne, Richard, Gabor, Edward, Karin, Birgit, Monika, Carla, Josefine en natuurlijk Agota en Julia.
Groetjes Pelgrim Fred “Skippy”
De Camino begint met de eerste stap…….en eindigt ………????????
-
14 Juli 2013 - 22:19
Josefine:
Wauw Fred
Dankjewel dat we mochten genieten van je verhalen op je blog!!!
En dankjewel voor de ontmoeting!!
Ook jij bent een pelgrim met het hart op de juiste plaats!!
Ik wens je alle goeds, in de ''camino de la vida''
Tot ziens, Josefine -
14 Juli 2013 - 23:05
Roy:
Mooi gezegd Fred!!
Fijn dat het je zoveel gebracht heeft en leuk dat wij het via de blog mochten mee beleven. Doe er je voordeel mee in de rest van je leven.
Gr. Roy -
15 Juli 2013 - 00:42
Rebecca:
Beste Fred,
Geweldig om jouw "samenvatting" van de camino te mogen lezen.
Je weet wat wij altijd zeggen: "Geneet van ut laeve, dan kump alles good!!"
Groetjes,
Pascal, Rebecca en eine dieke knoevel van Dean!!
Ps. Nogmaals bedankt wat je voor ons gedaan hebt. -
15 Juli 2013 - 10:30
Niek Vroemen:
Fred,
Geweldig zoals je jouw camino afsluit met dit verhaal, heel mooi om te lezen en wat dit in je leven heeft veranderd. Ik sluit af met een groot respect voor je en ik hoop je nog wel eens te zien op een wandeltocht. Bedankt en tot ziens,
Niek Vroemen uit Stevensweert -
15 Juli 2013 - 21:16
Wim D'r Generaal:
Hallo Fred,
Fijne woorden die je schrijft. Ik kan me heel goed voorstellen dat de camino een heel grote impact had/heeft op je toekomst. Mocht ik in het verleden tegen je opkijken vanwege je lengte, thans kijk ik tegen je op voor de geleverde prestatie.
Je hebt ons dagelijks laten genieten van je belevenissen, maar nog belangrijker is dat je zelf ook iets hebt gevonden. Hoogstwarschijnlijk een beloning van hen voor wie je de stappen hebt gezet. Neem de mooie momenten mee voor de toekomst en haal ze uit je herinneringen als het even niet mee zit.
We zien wat jouw verdere toekomst gaat worden maar hoop je nog vaak te mogen ontmoeten.
Groetjes Wim -
15 Juli 2013 - 21:20
Imi:
Hoi Fred,
Mooie woorden en hopelijk komen je nieuwe dromen uit.
Groetjes van imi uit france -
15 Juli 2013 - 22:07
Rolf En Janine:
Lieve Fred, wat ontzettend leuk om nog eens een blog van je te lezen. Wederom lezen we het stuk met kippenvel en enorme bewondering. Het feit dat het leven zelfs na een maand nog steeds anders is dan voor de camino geeft aan dat het een enorme levenservaring is! Mooi om te lezen hoeveel contacten/vriendschappen en wellicht een prachtige liefdesrelatie is ontstaan! Het is je gegund! Bovendien zegt dit uiteraard ook iets over jouw als persoon: een mooi mens waarmee je lief en leed kunt delen! Het gegeven dat je het overlijden van je vader en moeder een 'mooi' plekje hebt kunnen geven is o.i. een geweldige stap.....het is immers geen eenvoudige stap, voor sommige mensen zelfs niet weggelegd! Kortom, niet alleen jij, maar ook wij hebben op een afstandje mogen genieten van een geweldige ervaring! Dank daarvoor en dank dat je ook met zeer geregelmaat aan mam en de overige familieleden dacht! We zijn ervan overtuigd dat niet alleen wij, maar ook zij enorm trots op je zijn! Tot gauw, liefs Rolf en Janine -
17 Juli 2013 - 08:06
Rimca:
Ha die Fred,
Leuk om nog even een update te lezen, ik heb je nog niet gezien op het werk omdat ik nu vakantie heb. Wat fijn dat je camino je heeft gebracht wat je zocht. En deze belevenissen zijn nu zeker een deel van je leven. Tot gauw, groetjes vanuit een zonnig Kroatië! -
17 Juli 2013 - 09:39
Monique Weling:
Hallo Fredel,
Geweldig dat je deze levenservaring in je rugzakje kunt stoppen.
Dit neemt niemand je meer af!
Misschien moet je er ook echt voor zorgen dat je niet meer in de routinesleur terecht kunt komen...
Onze capaciteitsmanager roept op om extra verlof op te nemen; dus wat let je!
Zum letzten mahl: Waldmansheil und liebe grüsse, Monique. -
17 Augustus 2013 - 19:47
Carla Coevert:
Hallo Fred,
Ook ik dacht weer even terug aan mijn camino en mijn gedachten dwaalden af naar jou. Dus nsel je website even opgezocht.
Hoe zou het Fred vergaan zijn in Hongarije vroeg ik me af?????
Blij om te horen dat de camino je leven verandert heeft, weer leven in een strak ritme nu
wel weer even wennen denk ik.
Fred je bent je droom achterna gegaan en naar ik hoop heeft het je gebracht wat je ervan
verwachtte. Nogmaals petje af voor je prestatie. Mogelijk ontmoeten we elkaar nog eens.
Met vriendelijke groet
Carla Coevert -
28 September 2013 - 16:26
Nico De Fretes:
Dankjewel dat ik mocht genieten van je verhalen op je blog!!!
Ik heb nog wat vragen, want ik wil 17 maart 2014 de wandeltocht gaan maken, hier mijn mailadres.
hnadefretes@casema.nl
b.v.d. mtvrgr Nico -
20 Oktober 2013 - 12:48
Caminofrans:
Het was heel heerlijk om je te volgen. Soms kijk ik af en toe nog eens op je blog. Dit ivn voorbereidingen voor volgend jaar. Dan loop ik vanaf Sittard naar SdC en Muxia, dus een beetje in jou voetsporen!
Gegroet,
Caminofrans -
10 Maart 2014 - 09:28
Martine Duerinck:
Zo in een aantal weken op vrije momentjes je blog gelezen, hartstikke leuk!
Dankjewel voor je verslag! Heb er van genoten! Ooit wil ik zelf ook gaan lopen.
Ik wens je alle goeds toe in je leven verder en nogmaals bedankt!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
